Prostire se između Bulevara oslobođenja i Nebojšine ulice. Na ovom mestu, za vreme napada na Beograd 1806. godine, bio je jedan od logora ustaničke vojske. Posle zauzimanja Beograda svi izginuli ustanici ovde su sahranjeni. Knez Aleksandar Karađorđević podigao je 1848. na tom vojničkom groblju spomenik s natpisom: "U slavu i čast srb-junacima za otečestvo hrabro izginuvšim 1806. godine podiže spomenik ovdi." To je ujedno i prvi javni spomenik podignut u Beogradu. Park se počeo formirati posle podizanja spomenika, a znatno je proširen 1903. i 1904. godine, kada je napravljen venjak koji i danas postoji na maloj uzvišici. Pred Drugi svetski rat u parku je napravljeno sklonište, u kojem su 6. aprila 1941. godine, za vreme nemačkog bombardovanja, našla smrt 192 nedužna Beograđanina. Kamena ploča na tom mestu podseća na tragičan događaj. U parku je podignuto još nekoliko spomenika.